ကင္ဆာ

ကင္ဆာ
ရွင္ဟာ..က်မကို သတ္နိုင္မယ္လို႔ ထင္လား..။
ဟား..ဟား..ဟား..
အားရေအာင္..ရယ္လိုက္မယ္...ကင္ဆာ..။
ကင္ဆာ..
ရွင္ဟာ..လက္တံမႊာေတြျဖန္႔
က်မခႏၶာကိုယ္အႏွံ႔ ကုပ္တြယ္ခ်ဳဳပ္ျခယ္ဖို႔ၾကံလား..။
ဟား...ဟား..ဟား
အားရေအာင္ ..ရယ္လိုက္မယ္..ကင္ဆာ..။
ကင္ဆာ
ရွင္ဟာ..အက်ိတ္အခဲေတြေပးျပီး
က်မေသြးလည္ပတ္မွဳေတြကို ရပ္တန္႔ေစမယ္တဲ႔လား..။
ဟား..ဟား..ဟား
အားရေအာင္ ရယ္လိုက္မယ္..ကင္ဆာ..။
ကင္ဆာ
ရွင္ဘယ္ေလာက္ အမိန္္႔ေတြခ်..
အာဏာရွင္ဆန္ျပေနပါေစ..
က်မ..ရွင္သန္ဖို႔ရွိသေလာက္ကေတာ႔ ရွင္သန္ေနဦးမွာ..။
ဒါဟာ..ကံၾကမၼာနဲ႔လဲ ဆိုင္တယ္..။
ဒါဟာ...က်မရဲ ႔စိတ္ေဇာအဟုန္နဲ႔လဲ ဆိုင္တယ္.။
ကင္ဆာ..
ရွင္ဟာ...ကင္ဆာအစစ္ ဆိုခဲ႔ရင္ေတာင္
က်မ..လြယ္လြယ္နဲ႔ထြက္မသြားဘူး..။
က်မ..အားရေအာင္..ကုတ္ဖဲ႔တြန္းလွန္ပစ္ခဲ႔မယ္..။
ေအာ္..
စိတ္မပူၾကပါနဲ႔..
ဒါဟာ..
အာဏာရွင္ကင္ဆာကို
တခါတရံ
ကဗ်ာဆန္ဆန္..
အာခံသေရာ္ၾကည္႔တဲ႔.. 
ကဗ်ာတပုဒ္ပါ..။ ။

ျဖစ္စဥ္(၁)

"စီရရီ"
တေန႔
တေန႔
ခူးတယ္
ျဖည္းျဖည္းခ်င္း..ဂရုတစိုက္ခူးဆြတ္တယ္..။
ျဖည္းျဖည္းခ်င္း...တလႊာခ်င္းစီရီတယ္..။
ဆြတ္ေလ..မ်ားလာေလ။
စီေလ..မ်ားလာေလ။
ဒါေပမဲ႔
ဘယ္ေတာ႔မွ..ျပည္႔မသြားဘူး
ဘယ္ေတာ႔မွ..လွ်ံမသြားဘူး
ဘယ္ေတာ႔မွ...ေလ်ာ႔မသြားဘူး..။
ဘယ္ေတာ႔မွ
စီလို႔ကို လက္စသတ္မသြားဘူး..။
စီလက္စေတြ
စီရရီ..။
၅.၃.၁၆

စိုးစိတ္

အယ္နီညိဳ
တို႔ေျမေတြကိုက်ဴးက်ဴးေက်ာ္ေက်ာ္
သူပိုင္ေျမလို႔..ဆိုင္းဘုတ္လာစိုက္တယ္..။
အယ္နီညိဳ
တို႔ေျမဆီသယံဇာတေတြခမ္းေျခာက္..
ေတာေတာင္ေတြေပ်ာက္ေအာင္
သူဘယ္လို .ဘယ္အခ်ိန္မွာ.စုပ္ယူလိုက္ပါလိမ္႔..။
အယ္နီညိဳ
သူ႔ေၾကာင္႔
တို႔ေျမမွာ တို႔ေတြေနစရာမရွိေတာ႔ပဲ
တြင္းနက္ၾကီးထဲမွာဆင္းရဲျခင္းနဲ႔အတူ
က်ဴးေက်ာ္ေတြျဖစ္ရတယ္..။
တို႔အေပၚမွာ မြဲေတျခင္း ေျမစာေတြပိပိက်လို႔..။
အယ္နီညိဳ
သူဟာ..ပိုင္စိုးပိုင္နင္း
ရာသီေစာင္႔နတ္သမီးေလးရဲ ႔ အလင္းကိုလဲဖ်က္တယ္..။
ရာသီေစာင္႔နတ္သမီးေလးကေတာ႔
တို႔အတြက္လို႔ ေျပာတာပဲေလ
အယ္နီညိဳကို..
ရင္ၾကားေစ႔ဖို႔ၾကိဳးစားတယ္..။
ျငိမ္းခ်မ္းေရးသေျပခက္ကိုလက္ကမ္းတယ္..။
ေမတၱာသုတ္ရြတ္ျပတယ္..။
ဒါေပမဲ႔..
အယ္နီညိဳ
သူက မုန္ယိုတဲ႔ဆင္ရိုင္းပဲ
သူက..စစ္ဦးဘီလူးပဲ
ေမတၱာသုတ္ကို နင္းေခ်
ျငိမ္းခ်မ္းေရးသေျပခက္ကို ပုတ္ခ်..။
ရင္ၾကားေစ႔ဖို႔ေတြ..ဘာေတြလဲ နားမလည္ရွာဘူး..။

သူ႔မွာက အစြယ္ပဲအားကိုးရွိေတာ႔
အစြယ္ပဲထုတ္ျပတတ္တယ္။
တို႔ေတြမွာသာ
ကၽြမ္းျပန္
ေသာကေတြလွ်ံလို႔..။
တို႔မွာကြာ..
အယ္နီညိဳကို ေၾကာက္ရတာထက္
ရာသီေစာင္႔နတ္သမီးေလးပါ
အယ္နီညိဳဳ ျဖစ္သြားမွာစိုးလိုက္တာ..။ ။

လက္ေခ်ာင္းမ်ားပံုျပင္

"လက္ေခ်ာင္းမ်ားပံုျပင္"
လက္သန္းေလးေတြက သက္ျပင္းေတြ အခါခါခ်လို႔...။
တကယ္ဆို...လက္ညွိဳးေငါက္ေငါက္ထိုးလိုက္ခ်င္တာပါ..။
ဒါနဲ႔
လက္မေထာင္ခ်င္လို႔
ဒီလက္သီးဆုပ္ကို ေျဖခဲ႔တာလား.။
အဆီယစ္ေနတဲ႔လက္သူၾကြယ္အတြက္
စျဖဳတ္ခဲ႔တဲ႔ လက္သီးဆုပ္လား..။
မဇိၥၽ မပဋိပဒါ..
အလယ္ေကာင္မွာ ရပ္..
လူရည္နပ္တဲ႔ လက္ခလယ္ကမ်ား
ဒီ..လက္သီးဆုပ္ကို ေျပေစခဲ႔တာလား..။
ခုေတာ႔...တို႔မွာ
ေျဖေလွ်ာ႔ထားရတဲ႔ လက္ဖ၀ါးကို
ေမွာက္ခ်ည္..လွန္ခ်ည္ၾကည္႔ရင္း
ဘာမွ..ပါမလာတာကိုပဲ.. ေတြ႔လိုက္ရ..။
နီဇူလိုင္
၁.၃.၁၆

ျမင္ရံုမွ်

အလင္းလာရာ
အေမွာင္ထဲကၾကိဳေနရွာ.။
အလင္းဆီမေရာက္
အေမွာင္ေအာက္က
ျမင္ရံုမွ်.။
          ၂၆.၂.၁၆

နတ္ဆိုး

ေ၀းေ၀း..လ

မနက္ေစာစ
ညမွေတြ႔ရမယ္႔
“လ”ဟာ..
ဖူးငံုျဖာက်..။

ႏွင္းေတာထဲက
 ေ၀းေ၀း.“လ”
ျမဴကန္႔လန္႔ကာေတြ  
ပိန္းပိတ္ေအာင္ခ်
ေအးျမတဲ႔သႏၱိသုခ။
လ
လ
လ
လြမ္းဆြတ္ဖြယ္
ဆြဲယူသိမ္းက်ံဳးနိုင္ေပစြ။