၀ကၤဘာ

ငယ္ငယ္က ရပ္ကြက္ထဲမွာ..ဒီလိုပဲရွိတယ္..။ မရွဳပ္ရွဳပ္ေအာင္အတားအဆီးေတြလုပ္ထားတဲ႔၀ကၤဘာ..။ လမ္းမွန္ကိုေတြ႔ဖို႔အသြား.. ဘြားခနဲအတားေတြ..တခုျပီးတခုေတြ ႔မယ္.။ ၀င္းထရံကို ေက်ာ္ခြသူက..ခြ..။ ေနာက္ျပန္လွည္႔သူက...လွည္႔..။ တေရြ႔ေရြ ႔ နဲ႔လမ္းေတြ႔ေအာင္္ရွာသူက....ရွာ..။ ၀ကၤဘာထဲမွာ လမ္းေတြ႔လာသူေတြအတြက္ အလွဴ ႔လက္ဖက္နဲ႔မ်က္ႏွာလုပ္တဲ႔ လက္ဖက္သုတ္ေတြရွိတယ္..။ ျပီးေတာ႔လဲ လာရာလမ္းအတိုင္း ပန္းတိုင္ကိုထားခဲ ႔ ရပ္ကြက္ထဲမွာ ဒီလိုပဲရွိတယ္..။ နီဇူလိုင္ ၁၁.၁၂.၁၄

မျပီးေသးေသာပန္းခ်ီကားတခ်ပ္

မူလတန္းတုန္းက တို႔ဆရာမ ပင္စင္ယူျပီးစ ႏြမ္းလွလွ တိုးညွင္းညင္သာ အားေပးပါဦးတဲ႔ ေက်ာင္းဆြဲျခင္းအေဟာင္းေလးကိုခ် ထီလက္မွတ္ေတြကိုျပမွာလား အေတြးပြါးတုန္း ျခင္းအဖံုးေလးကို အသာဖြင္႔ စကၠဴ၀ါက်င္႔က်င္႔ေလးေတြေအာက္မွာ ပုန္းေနတဲ႔ မုန္႔လံုးၾကီး ေျခာက္ခု ႏွလံုးသားကို တူနဲ႔ထု ဘယ္သူ႔ကို မုန္းရမွန္းမသိ က်ံုးလို႔၀ယ္ပစ္လိုက္မိ တလံုးျပီး တလံုး တလံုးျပီးတလံုး မုန္႔လံုးကို စကၠဴကပ္္ ၾကာကလပ္နဲ႔ ဆြမ္းေတာ္တင္ နီဇူလိုင္ ၂၉.၄.၀၇

မိုးဖြဲေသး

ျဖိဳးေျဖာက္ျမည္သံေပး စည္းခ်က္ကခုန္ မိုးဖြဲေသး ေျမသင္းရနံ ႔ ေမႊး

သပိတ္လြယ္ငွက္

သပိတ္လြယ္ငွက္ကေလးမ်ား သစ္ရြက္ေတြၾကား..တိုး၀င္သြား ေေေ ၾကာင္အိုေအာ္သံၾကား

ရြာ႔ျပင္မွာပဲ ေနေတာ႔မယ္

အုတ္အေရာေရာ ေက်ာက္အေရာေရာထဲမွာ ဖုတ္(ဖုန္) တေသာေသာ ဂဲ(ခဲ) တေသာေသာ နဲ ့ မေနခ်င္ေတာ့ျပီ ငါ ့ဖာသာ ရြာ ့ျပင္မွာပဲ ေနေတာ့မယ္.. ေဖာက္ျပန္တဲ ့ အေထာက္အကန္ေတြ နဲ ့လဲ မရပ္တည္ခ်င္ေတာ့ျပီ ငါ ့ဖာသာ ရြာ့ျပင္မွာပဲ ေနေတာ့မယ္... စဥ္းလဲတဲ ့ အသင္းအတြဲ ေတြထဲလဲ မ၀င္ဆန္ ့လိုေတာ့ျပီ ငါ ့ဖာသာ ရြာ့ျပင္မွာပဲ ေနေတာ့မယ္... ရြာ့ျပင္မွာ မုသာ၀ါဒ ေညွာ္နံ ့ကင္းတယ္ အဘအဘ နဲ ့ ဦးတေစာက္ ေစာက္ . ဒူးေထာက္တဲ ့သူေတြလဲကင္းတယ္ ေပါင္းစားတဲ ့ သူေတာင္စားေတြ နဲ ့လဲ မ်က္စိမေနာက္ဘူး လူရာ၀င္ခ်င္လို ့စင္ေပၚအတင္းတက္.တဲ ့.. .ငါးဖ်င္းသလက္ေတြလဲမရွိ ဘာဘာညာညာ လွိဳင္းၾကီးေလထန္. .ေအာ့ေၾကာလန္ေတြလဲ ေ၀း ေအးေဆးပဲ ငါ ့ဖာသာ ရြာ့ျပင္မွာပဲ ေနေတာ့မယ္..။ ။

ေဖေဖနဲ ႔ ငုပင္ေလး

“ ေဖေဖ နဲ ့ငုပင္ေလး” မိတ္ေဆြ..။သင္.. ငုပင္ တပင္ ေလာက္ စိုက္ဖူးခဲ ့ပါသလား..။က်မကိုယ္တိုင္ေတာ့ မစိုက္ခဲ ့ဖူးပါ..။ဒါေပမယ္ ့ က်မေဖေဖ စိုက္ခဲ ့တဲ ့ ငုပင္ေပါက္ တပင္ အေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္ လိုက္တာ..။က်မရ ဲ ့ကိုယ္ပိုင္ ငုပင္လို ့ မဆိုနိုင္ေပမယ္ ့ က်မတို ့ မိသားစု ရဲ ့ ကိုယ္ပိုင္ ငုပင္ လို ့ေတာ ့ ေျပာလို ့ရမယ္ ထင္ပါတယ္..။ဘာျဖစ္လို ့လဲ ဆိုေတာ ့ ဒီငုပင္ကေလးကို က်မ ေဖေဖ ကိုယ္တိုင္ခက္ခက္ခဲခဲ စိုက္ ခဲ ့တာရကိုး..။အယူ သီးတတ္လြန္း တဲ ့ ေမေမ ရဲ ့ ျငဴစူ ကန္ ့ကြက္ မွဳေတြကို ေခါင္းမာတဲ ့ေဖေဖကပယ္ခ် ခဲ ့တယ္..။အိမ္ျခံ၀င္းထဲမွာ ငုပင္မစိုက္ေကာင္းဘူးလို ့ အယူရွိတဲ ့ေမေမဟာ ဒီျခံ၀င္းကေလးနဲ ့ က်မတို ့ အားလံုးကို ရင္နာစြာ ခြဲခြာထားခဲ ့ရတာဟာ တိုက္ဆိုင္မွဳ တခုေလလား..။ မသိပါ..။က်မတို ့ မသိခ်င္ခဲ ့ပါ..။က်မတို ့သိတာက ေဖေဖ တေယာက္ ဒီ ငုပင္ကေလးကို ေသေသခ်ာခ်ာကို ျပဳစု ယုယခဲ ့တာ..။သူ သိပ္ခ်စ္တဲ ့ သမီးေတြကို ျပဳစု ပ်ိဳးေထာင္သလို ပိုးေမြးသလိုကို ေမြးခဲ ့တာ.။ဒီ.လို ့ ေျပာလို ့ရမလား..။မဟုတ္ေသးပါဘူး..။ပိုးေမြးခဲ ့သလို ေမြးခဲ ့တာ လို ့ေျပာဖို ့ သင္ ့ေတာ္ ပါမလား..။ဒီ ငုပင္ကေလး ရွင္သန္ဖို ့ ေဖေဖ ပိုးေကာင္ေလးေတြ အမ်ားၾကီးကို ဖယ္ရွားသုတ္သင္ ခဲ ့ရတာပဲ..။ မနက္တိုင္း ငုပင္ေပါက္ကေလး အနားမွာ ထိုင္ခံုပုကေလး တလံုးေပၚမွာ ထိုင္ရင္း ငုရြက္စိမ္းစိမ္းေလးေတြမွာ ကပ္တြယ္ ေနတတ္တဲ ့ ပိုးဥကေလးေတြကို ဇာဂနာ တေခ်ာင္း နဲ ့ စိတ္ရွည္ လက္ရွည္ ဆြဲထုပ္ ေနတတ္တဲ ့ေဖေဖ ။ ေနာက္ေတာ့ ေဖေဖနဲအတူသူတိုညီအမေတြပါ..ငုပင္ေပါက္ကေလး ရွင္သန္ ဖို ့ လိပ္ျပာေတြဥခ်ခဲ ့တဲ ့ လိပ္ျပာဥကေလးေတြကို လိုက္ဖယ္ တတ္လာတယ္..။လိပ္ျပာကေလးေတြဟာ…အေရာင္အေသြးအစံုနဲ ့ ခ်စ္စရာေကာင္းသေလာက္ ငုပင္ေပါက္ကေလးလို အပင္ေတြရဲ ့ အရြက္ကေလးေတြကို ဖ်က္ဆီးတတ္တာကိုေတာ့..က်မတို ့ မုန္းတယ္..။ၾကည္ ့စမ္းပါဦး..သစ္ရြက္စိမ္းစိမ္းကေလးေတြ ေပၚမွာ သူတို ့ဥခ်သြားတဲ ့ ပိုးဥျဖဴျဖဴကေလးေတြက အစီအရီ..။ေတာ္ၾကာ..ထြက္ကာစ..အရြက္စိမ္းနုကေလးေတြကို မြစာၾကဲ ေအာင္ ကိုက္၀ါးဖ်က္ဆီးပစ္တတ္တဲ ့ေဘာက္ဖတ္ ကေလးေတြ ျဖစ္လာဦးမွာ..။ ဆြဲ ႏွဳတ္..ဆြဲႏွဳတ္..။ပိုးဥ ေတြ… အပင္ဖ်က္ပိုးေတြကို ဆြဲႏွဳတ္။ ဒီလို နဲ ့ ငုပင္ကေလး တေန ့ထက္ တေန ့ ပိုပို ၾကီးလာတယ္..။အရြက္ အခက္ ေတြ နဲ ့ စည္စည္ ကားကား…ဖားဖား ေ၀ေ၀..။ဒါေပမယ္ ့ ခက္တာက ငုပြင္ ့၀ါခိုင္ မပြင္ ့နိုင္ေသး..။ေဖေဖ အရိပ္တၾကည္ ့ ၾကည္ ့ ၾကည္ ့ခဲ ့တဲ ့ ဒီငုပင္ကေလးကား ပြင္ ့ခဲ လွဘိျခင္း..။ပင္စည္ မွာ ဓါးထက္ထက္ နဲ ့ ေရးထြင္းခဲ ့တဲ ့ သံသယရွိသမွွ်မပြင့္ ေစရ ..ဆိုတဲ ့ က်ိန္စာ တခု ေၾကာင္ ့လား..။ဒါေတာ့ မျဖစ္နိုင္…။ေဖေဖ သည္ အေၾကာင္းအက်ိဳး မခိုင္ပဲ သံသယ ရွိခဲ လွပါဖိ..။သံသယ ၀င္လ်င္လည္း ေနာက္မဆုပ္ တမ္း ။ ေလကို ဆန္ရ မလား..။ေရကို ဆန္ရ မလား..။အမွန္ တရား သည္ တခါတရံ ခါးသီးတတ္တာကို ေဖေဖ မသိမဟုတ္..။သို ့ေပမယ္ ့ ခါးသီးမွဳ သည္ လည္း တခါတခါ လိုအပ္စြာ ခ်ိဳ ျမ တတ္တာက ိုး…။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ တေန ့ေတာ ့ သဘာ၀ ဓမၼ အရ ဒီငုပင္ကေလး ပြင္ ့ရမွာ မလြဲ..။ငုပြင္ ့၀ါခိုင္ တို ့ႏွင္ ့ တင္ ့တယ္ရမည္မွာ မလြဲ..။ထို ေန ့တြင္ ဒီ ျခံ၀င္းထဲ မွာ ေမေမ ့လိုပင္ က်မတို ့ သားအဖ ေတြ ရွိခ်င္မွ ရွိေနေပ လိမ္ ့မည္..။ရွိခ်င္လည္း ရွိေနလိမ္ ့မည္..။ေဖေဖ ့ ငုပင္ကေလးကေတာ ့ ထိုေန ့ထိုအခါ တြင္ ၀င္း၀င္း ၀ါ ေအာင္ လွပစြာ ပြင္ ့ေနပါလိမ္ ့ဦးမည္..။ ။

ဆံုေနရက္နဲ႔ လြမ္းေလျခင္းမ်ား

ဂ်ဴးရဲ ႔ ဆံုေနရက္ နဲ ႔ လြမ္းေလျခင္း..။ညီမ မယုရဲ ႔ေက်းဇူးနဲ ႔ ပဲ ဖတ္ရတယ္..။သူကေတာ႔ ဖတ္ျပီး အားမလို အားမရ..ျဖစ္သတဲ ႔..။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဂ်ဴးရဲ ႔ စာအုပ္ေတြက တစံုတရာ..ကို စာဖတ္သူေတြ ဆီ ရသစာေပကေန တဆင္႔ အေရာက္ပို႔စျမဲ..မို႔ စိတ္၀င္တစား ရွိလွပါတယ္..။သူ..ဘာ ေပးသလဲ..။သူ႔စာအုပ္ ထဲက တျခားသူေတြ ဘာရသလဲေတာ႔ မသိ..။လူဆိုတာ တေယာက္နဲ ႔တေယာက္ စိတ္ဘ၀င္မွာ လာညိတာခ်င္း မတူၾကတာပဲေလ..။သူ႔၀တၳဳမွာ ျဖစ္နိုင္ေခ် နဲတာေတြ ေထာက္ျပစရာေတြ ရွိေကာင္းရွိေနမယ္..။ထားလိုက္..၀တၳဳကိုး....။ဒီ .၀တၳဳထဲက ကိုယ္႔ဘ၀င္ကို လာညိတာေတြေတာ႔ ရွိတယ္..။မွ်လိုက္မယ္ေနာ္..။ "...ကေလး ကဗ်ာေတြဟာ လူမ်ိဳးတမ်ိဳး ရဲ ႔ စိတ္၀ိဥာဥ္ကို ၾကြယ္၀ေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးနိုင္ပါတယ္..။ကေလးကဗ်ာေတြဟာ ယဥ္ေက်းမွဳကို သင္ေပးသလုိ တိုင္းျပည္ခ်စ္စိတ္ကိုလဲ သင္ေပးနိုင္ပါတယ္..။ကၽြန္မတို႔ ျမန္မာကေလးကဗ်ာေတြဟာ အဆင္႔အတန္း သိပ္ျမင္႔ပါတယ္..။ရသစံုလင္ ရံု မက အေတြးအေခၚကိုပါ ျပင္ဆင္ေပးနိုင္တဲ ႔ အရည္အေသြးနဲ ႔ ျပည္႔စံုပါတယ္.." ဒါက ဂ်ဴး၀တၳဳ ဇာတ္ေကာင္ အင္ၾကင္းေ၀ရဲ ႔ ျပင္သစ္နိုင္ငံမွာ ဖတ္တဲ ႔ Give me a child until he is seven ဆိုတဲ ႔ စာတမ္းထဲက တခ်ိဳ ႔ပါ..။ဒီစာတမ္းကို ျပန္လွန္ေမးခြန္း ေမးတဲ ႔ အထဲက ေမးခြန္းတခုက စိတ္၀င္စားစရာပါ..။ေမးတဲ႔သူက ျမန္မာ.။အင္ၾကင္းေ၀နဲ ႔ ႏွစ္မ်ားစြာကြဲကြာေနတဲ ႔ ဖခင္..။၁၉၈၈အေရးေတာ္ပံု အျပီး တိုင္းျပည္ကေန ထြက္ေျပးလာရတဲ ႔ နိုင္ငံေရးသမား..။နယ္စပ္ကတဆင္႔ အေမရိကန္မွာ အေျခခ်ေနသူ..။သူက " ျမန္မာနိုင္ငံမွာ ကေလးတိုင္း မူလတန္းအရြယ္မွာ ကဗ်ာေတြ သင္ရတာပဲ..။ကေလးတိုင္း ကိုယ္က်င္႔သိကၡာ ထိန္းၾကရဲ ႔လား..။ကေလးကဗ်ာေတြဟာ ကေလးေတြ ေကာင္းျမတ္မွဳအတြက္ ဖန္တီး ပံုေဖာ္ေပးနိုင္တယ္ဆိုရင္...ျမန္မာနိုင္ငံရဲ ႔ လက္ရွိအေနအထားအရ ဘာျဖစ္လို႔ အက်င္႔ပ်က္ျခစားသူေတြ မ်ားလြန္းေနတာလဲ" လို႔ ေမးလိုက္တယ္..။စာေရးသူက... “...ထိုအခါ..အေျဖသည္ ပညာေရးစနစ္ဧ။္ ခ်ိဳ ႔ယြင္းခ်က္ကို သိသာထင္ရွားေစသည္႔ ထင္ျမင္ခ်က္မ်ိဳး ျဖစ္လာေလေတာ႔သည္..။ကဗ်ာကို သင္ၾကားသူ ဆရာဆရာမသည္..ကဗ်ာကို ကေလးတကယ္ ျမတ္နိုးေအာင္ သင္ၾကားေပးနိုင္ရဲ ႔လား..။ကေလးဧ။္ မိဘတို႔သည္ ကေလးကို ခုနစ္ႏွစ္မတိုင္မီ ကဗ်ာေတြ ပံုျပင္ေတြ ႏွင္႔ မိတ္ဆက္ေပးရဲ ႔လား..။ဆရာဆရာမလက္ထဲသို႔ အပ္လိုက္ေသာ အခ်ိန္သည္ အနဲဆံုး..ငါးႏွစ္ခြဲမွ ေျခာက္ႏွစ္ခြဲအရြယ္ ျဖစ္ေနသည္..။ခုနစ္ႏွစ္ အရြယ္အထိ မိဘႏွင္႔ဆရာဧ။္ လုပ္ပိုင္ခြင္႔ မညီမွ်ေပ..။မိဘက ငါးႏွစ္ေျခာက္ႏွစ္ အထိ လုပ္ပိုင္ခြင္႔ ရွိျပီး ဆရာဆရာမဧ။္ လုပ္ပိုင္ခြင္႔ နည္းပါးရသည္႔ အထဲ သင္ၾကားပံုစနစ္မမွန္ကန္လွ်င္ ကေလးသည္..စာကို (က်မကေတာ႔..ကဗ်ာကိုလို ႔ ျပင္ခ်င္ပါတယ္) တာ၀န္အရ သင္ယူတာျဖစ္ျပီး ႏွလံုးသားျဖင္႔ သင္ယူတတ္ဖို႔ အခြင္႔အေရး မရနိုင္ေပ..” ဆရာမ ဂ်ဴး ရဲ ႔ ၀တၳဳျပီးေသာအခါ..က်မအေတြးထဲတြင္ ၀တၳဳထဲက ဇာတ္လိုက္ ႏွစ္ေယာက္ရဲ ႔ ဆံုေနရက္နဲ ႔လြမ္းရျခင္း (ေ၀းကြာေနရျခင္း) ထက္..က်မတို႔ ကေလးမ်ားရဲ ႔ ဆံုေနရက္ နဲ ႔ လြမ္းရျခင္းကို ထိထိရွရွ ခံစားရသည္..။က်မတို႔ကေလးေတြမွာ ျမန္မာကေလးကဗ်ာ ေကာင္းေကာင္းေတြ ရွိသည္..။ကေလးကဗ်ာေကာင္းေကာင္းေတြနဲ ႔ ဆံုနိုင္ခြင္႔ ရွိသည္..။ဒါေပမဲ ႔ ကေလးဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ားသည္..ျမန္မာကေလးကဗ်ာေတြ နဲ ႔ ဆံုေနရက္နဲ ႔ လြမ္းေနရပါသလဲ..။ေ၀းကြာ ေနရပါသလဲ..။....။