Showing posts with label ကဗ်ာ. Show all posts
Showing posts with label ကဗ်ာ. Show all posts

Tuesday, February 14, 2012

ဒီလွိဳင္း


                                                                 ဒီလွိဳင္းဟာ
                                                                 လ  ..ကို ဗဟိုျပဳ
                                                                 ဒီေရ ေတြကို  စုရံုး
                                                                 လွိဳင္းလံုးအသြင္  ခံုးၾကြ
                                                                 အတက္အက်  နရီ မွန္မွန္ နဲ ့
                                                                 ကမ္းေျခဆီ
                                                                 ခ်ီခဲ ့တယ္...။

                                                                 ဒီလွိဳင္းဟာ
                                                                 ကမ္းေျခရဲ  ့  ရိုင္းခဲ ့ရတဲ ့
                                                                 အညစ္အေထး ေတြကို  သန္ ့စင္
                                                                 ပင္လယ္ျပင္ ရဲ  ့ ၾကြြြယ္၀မွဳေတြနဲ ့
                                                                 ကမ္းေျခ ကို ကံုလံုေစ ့မယ္.....။

                                                                 ဒါေပမယ္ ့...ဒီလွိဳင္းဟာ
                                                                .အထိန္းအကြပ္ မပါရင္
                                                                 တခါ တခါ.
                                                               .ဆူနာမီ လို လဲ   စိတ္ရိုင္း ၀င္တတ္တယ္..။

                                                                ဒီေတာ ့
                                                                ဒီလွိဳင္း နဲ ့ ကမ္းေျခ
                                                               သဟ ဇာတ မွ်တဖို ့
                                                               ဒီေရေတာ ေတြ ရွိရမယ္..။          ။
                                                                      (နီဇူလိုင္)
                                        
               

ငပုတ္ဖမ္း တဲ ့ ည

ဒီညဟာ
လျပည္ ့ ညျဖစ္ေပမယ္ ့
ငပုတ္ဖမ္းခံ ေနရတဲ ့...ည။

ငပုတ္ကလည္း
မာယာ ေတြ အမ်ိဳး မ်ိဳးျပလို ့
ေမွာင္...။

လ...ကလည္း
အားကုန္သံုးလို ့
ရုန္း...။

ၾကယ္ ေတြကေတာ့
မာယာ ေတာက
လ..အတြက္
ရတက္မေအး
ဓါးကို ပဲ ၾကိတ္ေသြးေနရတယ္..။

အန္လိုက္
ေထြးလိုက္
လင္းလိုက္
ေမွာင္လိုက္
အခိုက္အတန္ ့ကေလးတခုမွာ
ေမွာင္အတိက် သြားရွာေသးတယ္..။

ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္
လ..ဆိုတာ
ငပုတ္ရဲ  ့မာယာ ကို
ၾကာၾကာ ခံရရိုးလား
အန္က် တဲ ့ အခ်ိန္မွာ
ေဆးေပါင္းခ ပါဦးမယ္..။      ။

       

နင္းရဲ ရင္ နင္း

က်မ ႏွင္းဆီခင္းကိုမွ
ခ်နင္းေျခခ်င္တယ္..တဲ ့
ဆူးေတြ နဲ ့  ..ရွင္

Thursday, June 3, 2010

မုုန္တိုုင္းထဲမွာ ပြင့္တဲ့ပိေတာက္


မုန္တိုင္းမိုးေတြ

ေစြသထက္ေစြ။

ပြင္႔တခ်ိဳ ႔..ေၾကြတခ်ိဳ ႔

ေၾကြဆဲ..ေ၀ျမဲ

ပိေတာက္ေတြခဲခဲလွဳပ္။

ေလၾကမ္းတခ်က္အသုတ္

တျဖဳတ္ျဖဳတ္ေၾကြလဲ

ေမႊးျမဲေမႊးလ်က္

အသည္းထဲမွာပိေတာက္ခက္ေတြ

ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြနဲ႔ပဲ

ေ၀.....။ ။

Monday, May 17, 2010

မေဟာ္သဓါေရ

ကမၻာမီးေလာင္ သားေကာင္ခ်နင္းဖို႔ေ၀း
ကိုယ့္ေသြးသားကို
သားသတ္႐ုံမွာ အမဲေပၚသလို
ဟိုဘက္သည္ဘက္
မလုယက္ခ်င္။
ရက္ရက္စက္စက္
လက္ဦးမႈယူတဲ့
ဘီလူးယုတ္ရဲ႕လက္ထဲမွာ
ကိုယ့္ရင္ကျဖစ္ရတဲ့ရတနာ
အို... ျမတ္စြာေဂါတမ
ဇာတ္ၾကီးဆယ္ဘြဲ႔ထဲလာပါရေစ
မေဟာ္သဓာ ဘယ္မွာေန
မေဟာ္သဓာ ကယ္ပါေလ။ ။

နီဂ်ဴလိုင္ (၈. ၇. ၀၈)

Wednesday, May 5, 2010

မ်က္လွည့္


မ်က္လွည္႔ပါဆိုမွ
ၾကည္႔ခ်င္ေသးသပဆို
ၾကြခဲ႔
မ်က္စိေတြကိုလွည္႔ပစ္မယ္
မ်က္လွည္႔။
ယမ္းေငြ႔ေတြၾကားထဲ
ဂ်ိဳးျဖဴေလးေတြလဲ
မ်က္လွည္႔။
ဓားေပါက္သူကလဲ
မ်က္လွည္႔။


ဓားေပါက္ခံသူကလဲ
မ်က္လွည္႔။
ေပါက္ဓားေတြကလဲ
မ်က္လွည္႔။
ေရွ ႔ပိုင္း
ေနာက္ပိုင္း
အလယ္ပိုင္း
တေယာက္ထဲတကိုယ္ေတာ္ၾကဲသြားတဲ႔
မ်က္လွည္႔ဆရာၾကီးကလဲ
မ်က္လွည္႔။
ပြဲမျပျဖစ္လဲ
ေငြျပန္အမ္းခ်င္မွအမ္းမယ္
ခင္ဗ်ားတို႔ရံု၀င္ခေတြ
ေလထဲမွာျပာမွဳန္ေလးေတြျဖစ္သြားျပီ
ယံုခ်င္ယံုမယံုခ်င္ေန
မ်က္လွည္႔။
ကိုယ္႔ပိုက္ဆံနဲ႔ကိုယ္
အလိမ္ခံခ်င္ရင္
ၾကြခဲ႔....မ်က္လွည္႔။ ။

Wednesday, April 28, 2010

ေကာင္းကင္မွာ..


မိုးေကာင္းကင္ေတြကိုၾကည့္ရင္း
စဥ္းစားခန္း၀င္။
ေကာင္းကင္
တိမ္မွ်င္
သစ္ပင္တို႔အေရာင္
အေမွာင္အလင္း
အေအးအပူ
အေသြးမတူကြဲျပား
ျခားနားၾက။
ေဂ်ာ္ဂ်ီယာရဲ႕ေကာင္းကင္
အာဖဂန္နစၥတန္ရဲ႕ေကာင္းကင္
ဘီဂ်င္းအိုလံပစ္ရဲ႕ေကာင္းကင္
ျမန္ျပည္သားတို႔ေကာင္းကင္
အာရွက်ားတို႔ေကာင္းကင္
ယမ္းေငြ႕က်ည္ေငြ႕
ဆီေငြ႕သီေ၀့
ေဒါသေငြ႕ ေသာကေငြ႕
ေလာဘေငြ႕ ေမာဟေငြ႕
ေကာင္းကင္ ေတာ့ေကာင္းကင္
ကမာၻေျမျပင္တစ္ခုထဲရဲ႕ ေကာင္းကင္။

-------


နီဂ်ဴလိုင္


ၾသဂုတ္လ ၁၂ ရက္၊ ၂၀၀၈

Friday, April 23, 2010

ငုု

အ၀ါ နဲ႔ အစိမ္း
ယိမ္းသူမ
ေနာက္ခံက ျပာစင္စင္
၀ါယဥ္ယဥ္ ျမေသြး
ေမႊးခြင္႔ မရလဲ ေမႊး
တိမ္ကေလးကို ေဆးေရာင္ျခယ္။ ။


(နီဇူလိုင္)

Ngu War Flower (Close Up)

Tuesday, April 20, 2010

အားနာတယ္

ျပည္ေတာ္ျပန္ သီဟာသန
အမ်ိဳးသား ျပတိုက္မွာ တင္႔တယ္ ေနေတာ႔
မဟာျမတ္မုနိကို
အားနာတယ္။
-
ရတနာဂီရိက
သီေပါဘုရင္ရဲ ႔ႏွလံုးသားကို တူးဆြရင္း

ဘ၀ရဲ ႔ေနညိဳညိဳဆည္းဆာအိုမွာ
ဇာတိေျမကိုလြမ္းဆြတ္ရွာမဲ႔
မႏူဟာကို
အားနာတယ္။

-
ကေမၻာဇသာဒီနန္းေတာ္ရာၾကီး
ေခါင္းဖီးပန္းပန္၊သနပ္ခါးလိမ္းက်ံျပီး
၀တ္လဲေတာ္သစ္နဲ႔ရွဳမျငီးေတာ႔
နသားပါရ မုဒိန္းက်င္႔ခံရတဲ႔
သူ ႔ညီအမ
ကေမၻာဇက ေဟာ္နန္းအိုေရ
အားနာတယ္။

-
စစ္ဘီလူးေတြရဲ႕ ပန္းဦးေခၽြ ပြဲထဲ

ေက်မြ ညိဳးႏြမ္းရျခင္း အတူတူ
ေက်ာရင္မတူ ကြဲျပား
ဒါေတြကို အားနာတယ္။

-
အားနာစရာေတြမ်ားလြန္းေတာ့
အားနာရမွာေတာင္

အားနာမိေတာ့ တယ္။ ။

(နီဇူလိုင္)


မ်ိဳခ်

မ်ိဳခ်
မွန္ခ်ပ္ကိုမ်က္ႏွာလႊဲ
ပြဲလန္႔တံုးဖ်ာခင္းသူေတြကိုလဲ
မ်ိဳခ်။
သိုးေရျခံဳထားတဲ႔ ၀ံပုေလြေတြကိုလဲ
မ်ိဳခ်။
ေနာက္ေက်ာက ဓားနဲ႔ထိုးသူေတြကိုလဲ
မ်ိဳခ်။
ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုေဖာ္ မသူေတာ္ေတြကို လဲ
မ်ိဳခ်။
ေဆာင္းထားတဲ႔ ဦးထုပ္ေအာက္က
လွ်ာႏွစ္ခြနဲ႔ ေျမြေဟာက္ေတြ ကိုလဲ
မ်ိဳခ်။
ထံုအေနတဲ႔ ႏွလံုးသားကို
ကိုယ္ပိုင္မာနနဲ႔ ျပန္ထုပ္ပိုး
မ်ိဳခ်။
သခြပ္ပင္ကမီးတက်ည္က်ည္ မလုပ္ခ်င္လို႔
မ်ိဳခ်။
ညီညြတ္ေရး၊ မျပိဳကြဲေရးအတြက္
မ်ိဳခ်။
သူမ်ားကိုလမ္းခင္းေပးနိုင္ဖို႔
သူတို႔ဘ၀ကိုခ်နင္းခံေနတဲ႔ ၾကယ္အစင္းစင္းကိုဦးညႊတ္ရင္း
မ်ိဴခ်
အခ်ိန္က်ရင္
အစာအိမ္ကစစ္ထုပ္သြားလိမ္႔မယ္လို႔ ေတြးရင္း
မ်ိဳခ်။
အခ်ိန္မက်ခင္
မဆန္႔မျပဲအစာအိမ္ကြဲသြားလဲ မတတ္နိုင္
မ်ိဳခ်.....မ်ိဳခ်။ ။


(နီဇူလိုင္)

ဆူး

  • 7 ဇူလိုင္ဆိုတာ
    အေဖတို႔ ရင္ထဲကဆူး။

  • ၇၄ ရဲ႕သမိုင္း
    ဦးသန္႔ မွိဳင္းရာျပည္႕
    ဦးေလးတို႔ ရင္ထဲကဆူး။

  • ၈၈-၉၆
    ၂၀၀၇-၂၀၀၈
    အရိုင္းေခတ္ရဲ႕
    သမိုင္းညစ္တဲ႔ ဆူး။

  • ငါတို႔ ရင္ထဲ
    နစ္၀င္ေနဆဲ ဆူးေတြ။

  • သားတို႔ေခတ္မွာ
    ဆူးၾကားက ဘူး မျဖစ္ေစခ်င္
    ထြင္ကို ထြင္ရမယ္
    ဆူးပင္းထက္ေနတဲ႔ အနာေဆြး
    ရဲေဆးတင္ျပီး ထြင္ၾကစို႔။ ။

(နီဇူလိုင္)

ဆရာၾကီးတင္မိုုး ကြယ္လြန္ျခင္း ၂ ႏွစ္ ျပည့္

လြန္ခဲ့တဲ့ (၂)နွစ္က ခရီးရွည္ရြက္ လႊင့္သြားခဲ့တဲ့ ကဗ်ာ ၾကယ္ၾကီး တလံုးကို လြမ္းဆြတ္ တသစိတ္နဲ႔ မိုးေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည္႔မိ....။

ဟိုး--- အေရွ႕ဖက္ မိုးေကာင္းကင္မွာ အေရာင္ျဖာ ေတာက္ပ ေနတဲ့ က်မတို႕ရဲ႕ ကဗ်ာၾကယ္ၾကီး...

ၾကည္႕စမ္း---သူ႕ထံမွ လွဳိက္လွဲ ေႏြးေထြးတဲ႔ အျပံဳးဓာတ္ေတြဟာ ကူးစက္ခံစားက်မကို လႊမ္းျခံဳသြားေပါ႕။

ဒါဆို-- သူ က်မတို႕ကို ျပံဳးၾကည့္ ေနတာေပါ႕။ ျပံဳးျပီး အားေပးေနတာေပါ့ ။
ခုတေလာ---ျမင္ရၾကားရ နား၀ မခ်မ္းသာမူ မ်ားေၾကာင့္ ၊က်မတို႕ ႏြမ္းလ် ခံျပင္း အားမာန္ တင္းေနရပံုမ်ားကို သူလဲသိေရာ့ထင္။

က်မ ၀မ္းနဲနာက်ည္း၊ လက္သီးကို က်စ္က်စ္ဆုပ္ရင္းရင္ထဲမွ စီးဆင္းလာေသာ ကဗ်ာကေလး တပုဒ္ကို တိုးတိုး ညွင္းညွင္း ရြတ္ဆိုုျပီး သူ႕ကို တိုင္တည္မိေပါ့။



ကမၻာေျမရဲ႕ ေကာင္းကင္ထက္မွာ
လင္းလက္ တာရာ ၾကယ္ မ်ားစြာ
တခါတခါ ေတာက္ပ
တခါတခါ မိွန္ပ်
မေရတြက္နိုင္ေအာင္ မ်ားျပားစြ
ပန္းအလွကမၻာကို လိပ္ျပာေလးေတြ၀ဲသလိုပ။

မည္းနက္ မိုးတိမ္ ဖံုးတဲ့အခါ
ၾကယ္မီးအိမ္မ်ား ပုန္းရရွာ
ကမာၻေျမရဲ႕ ျမစ္မ်ားစြာ
တိတ္ဆိတ္ နာက်င္စီးဆင္း
မဲမဲေမွာင္မိုက္တြင္း
ရွဳိက္သံတိုးတိုး ညွင္း။

ဒါေပမဲ့
ကမာၻေျမအတြက္
စၾကာ၀ဠာ တေနရာမွာ
အေသအခ်ာကို ရွိေနၾကေလရဲ႕
လင္းလက္ ၾကယ္တာရာ..
မ်ားစြာ... မ်ားစြာကြဲ႕။


ဒီလို ကဗ်ာေလးေတြ ယိုစီး ဖိတ္အန္က်တတ္ဖို႕ ကဗ်ာမ်ိဳးေစ႕ေတြ ေစ႕ေဆာ္ ၾကဲပက္ခဲ့သူ ကဗ်ာၾကယ္ၾကီးဟာ ၾကင္ၾကင္နာနာနဲ႕ ငံု႕ၾကည္႕ရင္း က်မတို႕ ငယ္ငယ္က စြဲစြဲလန္းလန္း ရြတ္ဆိုခဲ့ရတဲ့ - ၾကယ္ကေလးေတြ-ဆိုတဲ့ ကဗ်ာကေလးကို သူ႕အသံ ေလးေလး ၾသၾသၾကီးနဲ႕ စတင္ ရြတ္ဆိုပါေတာ႕တယ္။



ေလမုန္တိုင္း ဘယ္လိုေ၀ွ႕ေ၀ွ႕

ၾကယ္ကေလးေတြ ေနရာမေရြ႕

မိုးေငြ႕ေတြ ဘယ္လိုလိမ္လိမ္

ၾကယ္ကေလးေတြ အေရာင္မမိွန္

အခ်ိန္ေတြ ဘယ္လိုသြားသြား

ၾကယ္ကေလးေတြ ေပ်ာက္မသြား

ေယာက္်ားဘသား ၾကယ္ကေလးမ်ား

အျမဲ ေတာက္ၾကြားၾကြား။ ။



ကဗ်ာရြတ္သံဟာ တိုးတိုး ဖြဖြမွတစထက္ တစ က်ယ္ေလာင္ ျမည္ဟီး ကမၻာတခြင္ကို ပ်ံ႕ႏွံ႕ စီး၀င္သြား ေစပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕ ရင္ေသြး ၾကယ္ကေလးမ်ားဟာ တိမ္ပုတ္ တိမ္မဲေတြေအာက္မွာ ေရာက္ေနတာေတာင္ ဘာမထီဘဲ သံျပိုင္ ဟစ္ေၾကြး အခ်င္းခ်င္း အားေပးၾက။ ေကာက္က်စ္ ယုတ္မာတဲ႕ မုန္တိုင္း မိုးတိမ္တို႕ သဘာ၀ သေဘာက၊ ေလာကကို သိမ္းက်ဳံး ဖ်က္ဆီး မိုက္မဲျခင္း အတိ ျပီးေနတာပါလား။ ေလာက-က ၾကာရွည္ လက္မခံ ကၽြမ္းသႏၱာလန္ေအာင္ ခါခ်ပါလိမ္႔မယ္။ ေလာကကို အလင္းေပးေနဆဲ သတၱိခဲ ၾကယ္ကေလးေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ေပ်ာက္မသြား မိွန္မသြား ေတာက္ၾကြားျမဲ ေတာက္ၾကြားလၽ်ွက္ ကဗ်ာၾကယ္ၾကီးရဲ႕ ပိုက္ေထြးယုယမွဳျဖင္႕ ၾကီးျပင္းလာၾကေသာ ၾကယ္ကေလးမ်ားဟာ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႕ကာ တိုင္းျပည္ခ်စ္စိတ္ျဖင့္ တရားမ်ွတမွဳအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္လ်ွက္။

အေရာင္ နဲ႕ အလွ

အေရာင္နဲ႔ အလွ
လူကေလးေရ
ၾကည့္ေလ......။
ေတာ၊ ေတာင္ ၊ေရ၊ ေျမ။ 
ေတာဆိုလည္း၊ ေတာအေရာင္
ေတာင္ဆိုလည္း၊ ေတာင္အေရာင္နဲ႔။
ပင္လယ္ျပာ ျမစ္ျပင္ျပာ
၀ဲဂယက္ျဖာ ေရာင္စံုေတာက္ပ
လွမွလွပဲေလ။
ေျမျပင္ အလံုးစံုမက
သဘာ၀ေနေရာင္၀ယ္
ခုနစ္သြယ္ေရာင္စဥ္ရွိတယ္။

လူေလးရင္ထဲက ႏွလံုးသား

လွပစြာအေရာင္မ်ားျခယ္
လြတ္လပ္စြာ ျခယ္စမ္းကြယ္။


အေရာင္အေသြးကင္းေပ်ာက္
မြဲေျခာက္ေျခာက္ျဖဴေလ်ာ္ေလ်ာ္
ခပ္ေလွ်ာ္ေလွ်ာ္ ဘ၀ထက္စာရင္

နီခ်င္နီ၊ စိမ္းခ်င္စိမ္း။
ႏုခ်င္ႏု၊ ရင့္ခ်င္ရင့္။
အေရာင္တိုင္းလွ
အလွတိုင္းမွာ အေရာင္႐ွိတယ္။